மரித்தாலும் பிறப்பேன்
பார்த்திருக்கிறேன்
பூக்களுடன் வண்டுகள்
கொஞ்சி விளையாடுவதை-கேட்கிறேன்
இப்பொழுது தான்
பூக்களுடன் வண்டுகள்
பேசும் காதல் மொழியை
உனை காதலித்த பின்பு
குயவன் கைப்பட்ட மண்ணாய்
பாண்டம் செய்கிறாய்
என் மனதை
உன் பார்வையால்
அடர்காடு களைந்து
பாறைத்தேடும் சிற்பியாய்
செதுக்குக்கிறாய்
ஆடைகளைந்து என் மனதை
உன் கருவிழிகளால்
தவித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
கரையேறத் துடிக்கும்
பாய்மரக் கட்டையாய்
உன் நெஞ்சில்
குடியுரிமை வாங்க
ஏங்கிகொண்டிருக்கிறேன்
மரணத்தின் பிடியிலிருந்து
விடுபட துடிக்கும்
மரணதண்டனை கைதியாய்
உன் செவ்விதழ்களிலிருந்து
உதிரும் முத்துகளுக்காக
மரித்தாலும் பிறப்பேன்
என் கவிதையை
உன் இதழ்கள்
அரங்கேற்றம் செய்யும்
ஒவ்வொருமுறையும் ..............
- லலிதாசுந்தர்
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2007-12-02