விண்ணிலிருந்து கோமகன்.
அன்புடை அக்காமாரே! அறிவுடை அண்ணாமாரே!
அழகுதமிழ் பேசுகின்ற இளையதம்பி தங்கைகளே!
இன்புறு ஈழத்தாய் இனிதே ஈன்றெடுத்த
எழில்மிகு தமிழினமாய்ப் புவிதனில் வந்துதித்தோம்
தன்புக ழோங்கிடத் தலைவனொடு துணையெனத்
தகைசார் வீரரைத் தந்தளித்த தமிழன்னை
அன்னவரிற் சிலபேரைச் சிலகால விடுமுறைக்காய்
அனுப்பினள் ஆண்டவன் திருவடி நிழலிற்கே!
இவர்களுடன் இளையோனும் இங்கிதமாய் இணைந்துள்ளேன்
ஏற்றகல்வி தொழில்நுட்பம் எல்லையிலாப் போர்க்கலைகள்,
கவின்மிகு கவித்துவம் கணக்கிலாக் கலைஞானம்
கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு நல்லொழுக்கம்
இவையாவும் இவ்விடத்தே இயல்பாய் இழையோடி
இணையற்ற சோதரர்பால் இசைந்திருக் கையிலே
அவர்களின் தம்பியென அன்பனாக நானொருவன்
ஆதரவு பெற்றிங்கு ஆனந்தமாய் வாழ்கின்றேன்.
விதைகளா யாகிய வீரரிவரிற் பலரங்கே
விருட்சமென வளர்தற்காய் விடைபெற்று வந்துள்ளார்
கதையல்ல சோதரரே கற்பனையும் இவையல்ல
கடமைகள் இவர்க்கிங்கு கணிசமாய் முடிந்திடவே
உதயமாகும் தமிழீழம் செப்பனிடப் புறப்பட்டார்
உத்தமர்தம் மகத்துவத்தை ஊர்சென் றறிவீரே!
இதமான வாழ்வியல் இன்பங்கள் துறந்து
இளையோன் யானும் விரைந்தங்கு பிறந்திடுவேன்!
பிறக்கமுன் சிலவார்த்தை பிரியமான சோதரரே!
பிரதாபம் பேசுகின்றான் பின்னவன் இவனென்றே
சிறந்தவும் சிந்தையில் சிறிதேனும் எண்ணிடாதீர்
சிந்தனைக்கு நான்வழங்கும் சீரியவா சகங்கள்
மறம்நிறை மக்கள்நாம் மாண்புடை யினமென
மயிர்நீப்பின் உயிர்வாழாக் கவரிமா னொத்தரென
இறையவன் உலகிதில் ஈங்கிவர் இயம்புகின்றார்!
ஈடில்லாப் புகழ்தனில் இலங்கிட வாழ்த்துகின்றார்!
தாயகம் துறந்தங்கு சீவிதம் புரிபவ,
தம்பியென் சொற்களைச் சற்றுநீர் செவிமடுப்பீர்!
மாயையில் மூழ்கிடும் மானிடர் சிலராங்கே
மறக்கவும் துறக்கவும் துணிந்தனர் தமிழ்தனை
சேயிடை செந்தமிழ் நாவதனைத் துண்டித்தே
சிறப்பென ஆங்கிலம் மட்டுமே புகுத்துகிறார்!
காயதனை உண்ணுகின்றார்! கனிதனைப் புறக்கணித்தார்!
கற்கண்டா யூட்டிடுவீர் தமிழமுதை மழலைகட்கே!
கல்விதனை மேன்மையுறக் கற்றுவரும் உமக்கங்கு
கடல்போற் பொறுப்புக்கள் கட்டாயம் உண்டன்றோ?
செல்வம் கொழிக்கின்ற சீரான தேசமென்றே
செகத்தினில் மாந்தரெலாம் செப்பியே வியந்திட
பல்கலையும் பயின்றே பக்குவமா யுமதறிவைப்
பாங்குடனே நம்நாட்டு விருத்திக்காய்ப் புகுத்திடுவீர்!
எல்லையிலாப் பெருமையுடன் எம்தாயார் விளங்கிடவே
இரவுபகல் விழித்திருந்து ஏற்றமுடன் உழைத்திடுவீர்!
சமத்துவம் பேணிடுவீர்! சமரசம் காத்திடுவீர்!
தார்மீக சமுதாயம் தழைத்திட விழைந்திடுவீர்!
அமைதியொடு ஆக்கம், அன்புடமை, அறிவுடமை
அணிகளாய்க் கொண்ட புதியயுகம் படைத்திடுவீர்!
இமயமென நான்கொண்ட இலட்சியங்கள் நிறைவேற
இங்கிருந்து வேகமாக உங்களுடன் இணைந்திடுவேன்
தமிழீழ அன்னையவள் தாள்பணியும் திருநாள்
தனயன் எந்தனுக்கும் தொலைவில் இல்லையே!
(உலகத்தமிழர் மாணவர் அமைப்பிற் சேவையாற்றி, 1999ம் ஆண்டு மார்கழித் திங்கள் பதின்மூன்றாம் நாள் இறைவன் தாள்பற்றிய திருநிறை செல்வன் கோமகன் அவர்களின் மாணவர் சமுதாயத்தை நோக்கிய கூற்றாக இப்பாடல் அமைகிறது.)
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2005-02-11