எங்கே என்... கலர்ப் பாம்பு...
----------------------------------------
1.எங்கே என் அம்புலி?
கடல் மடியில் தவழ்ந்து
கடல் மடியில் உணர்ந்து
கடல் மடியில் கூடி
கடல் மடியில் காதல் பொழிந்து??
எங்கே என் அம்புலி?
கடல் காற்றில் மூச்செறிந்தாய்
கடல் வெளியில் உரத்துச் சிரித்தாய்
கடல் மடியில் எழுதி வடித்தாய்?.
எங்கே என் அம்புலி?
அச்சம் முகத்தைக் காய்த்து
இதயத்தில் செட்டை முளைத்து
பொழுது பொழுதாய் அடித்து
தெருவும் திசையும் வேறுவேறாய்?.
எங்கே என் அம்புலி?
எங்கே ஒளிந்தாய்
எங்கே மனசை விதைத்தாய்
எங்கே தூக்கத்தை அணைத்தாய்
எங்கே கனவைக் கரைத்தாய்.
இனி என்ன
நான் எங்கு செல்வேன்?
காற்றின் முதுகில் பயணம் செய்து.
வா.
அன்பே!
இனியேனும் வனம் ஒன்றில் வகை செய்வோம்
ஒரு பெருமரத்தில் தவழ்ந்து பூரிப்போம்
என் நாள் வரும்
உன் மூக்கை நுள்ள
கடலை அணிசெய்ய
என்றும் உன் உருவம் மறவேன்
உன் தூக்கணம் மின்னிய கடற் புனலில்.
2.கலர்ப் பாம்பு கரை ஒதுங்கி
குடி நுகரும் ஊருக்குள்
வாவிக்குள் வந்த மாதிரி ஊர்ச் சல்லுக்குள்
ஜனநாயகம்
காயாத கருவாட்டில் புழுக்கும்
தலைக்குள் இருந்து வண்டுகள் உமிழும்.
பச்சைப் பாம்பு ஒன்று
மனிதாபிமானத்தின் இறக்கை விரிக்கும்
வறண்ட நாக்கு மக்களுக்கு பேசும்
எதிர்கால நாற்காலி முதிரையில் இருக்க
சுனாமிக்கு மூக்குத்தி குத்தி விழா காணுகிறது.
நீலமாய் ஒரு பாம்பு
சுனாமியால் நிரம்பிய வெளிநாட்டுச் சுரியை
நிரப்பிக் காண்பித்து
தெற்கில் அது சட்டை கழற்றுகிறது
காட்டையும் களனியாய்க் காட்டுகிறது
வடக்கையும் கிழக்கையும் என்னில் போர்த்துவேன் என்று
கூதலைக் காட்டுகிறது.
சிவப்பாய் இன்னொன்று
கண்களை உருட்டும்
முடியைக் கோதும்
பிணம் இனித் தின்னேன் என உண்மையாக்கும்
உழைப்பாளியைத் தீண்டேன் என ழுழங்கும்
ஏழைகளின் கண்ணீர் உவர்த்தலாகாது எண்ணுகிறது.
இப்பாம்பு
அலகொன்றை எடுத்து சிலம்பாடும்
தனியிடம் ஒன்றுக்கு
இனிப்பூட்டி அழைத்து அழைத்து
மூன்றாம் கடலிலிருந்து சீறுகிறது
தேசத்தை வெளிச்சப்படுத்திய
தாரகையின் மொழியில்
சுனாமியின் முடிபிடுங்க வந்திறங்கும்
சுனாமியின் நகம் பிடுங்க வந்திறங்கும்
ஊருக்குள்
மீண்டும் நாதியற்றவர்களைக் கொத்த
எல்லா வண்ணப் பாம்புகளும்
சுனாமி பூசிய கரியுடன் கியூவில்?
ஜனாநாயகம் மணத்த தேங்காய்ப்பூ.
-டீன்கபூர்
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2008-03-09