மனிதம் பிறப்பிப்போம்!.. மெல்லக் காதலித்தோம்
01.
மனிதம் பிறப்பிப்போம்!
-------------------------------
உனக்கும் எனக்குமான நிகழ்வுகளில்
பாசமும் போட்டியும் எப்படியோ
நிகழ்ந்தே விடுகிறது;
யாரேனும் ஒருவர் தோற்பதை ஒருவர்
எப்படி வெற்றியென மெச்சிக் கொண்டோமோ?
அந்த மெச்சுதலில் தான்
தோன்றி போயின எத்தனை கோடுகள் -
நாடென்றும் இனமென்றும் மதமென்றும்
ஜாதியென்றும் -
மொத்தமாய் மனிதத்தை கொன்றுவிட்டு!
எங்கோ போகிறது நம் வாழ்க்கை
கல்கி பிறப்பார் கடவுள் வருவார்
அதிஷ்டம் அடிக்கும் என்றெல்லாம்
சேர்த்து வைத்திருக்கும் -
நாளைக்கான அத்தனை எதிர்பார்ப்பையும்
தூக்கி எறி;
வா, இன்றைக்காய் இந்த பொழுதிற்காய்
எல்லாம் மறந்து மனிதராய் மட்டும்
கட்டி அனைத்துக் கொள்வோம்!
02.
மெல்லக் காதலித்தோம்
-----------------------------
நீ தினமும் வரும்
அதே தெருவில் தான்
நானும் வருகிறேன்
நீயும் வருகிறாய்;
சற்று நேரம் முன்பாக
வந்து பார்த்தேன்
நீயும் முன்பாக வந்தாய்;
சற்று தாமதமாக வந்தேன்
நீயும் தாமதமாகவே வந்தாய்;
நீ என்னை காதலிப்பதாகவோ
நானுன்னை காதலிப்பதாகவோ
இருவருமே சொல்லிக் கொள்ளவில்லை;
நீ பார்க்கிறாய்
நானும் பார்கிறேன்;
நான் சிரித்தால்
நீயும் சிரிப்பாய் -
ஆனால் நாம் நம் சிரிப்பை
நம் பின்னாளுக்கென
மிச்சப் படுத்திக் கொண்டோம்;
நம்மை நாமே வாரி நுகரும்
வாசமாய் -
நானும் நீயும் தினம் தினம்
உன்னையும் என்னையும் நெருங்கிக் கொண்டிருக்க;
மெல்ல அரும்புகிறது நமக்குள்
காதலென -
இருவருமே
நினைத்துக் கொண்டே செல்கிறோம்..
நாம் கடக்கும் தெரு முழுக்க
நம்மை -
விருச்சொடித் தனமாய் பார்கிறது!
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2010-01-01